Sveitalúði í stórborginni

Nýkomin heim úr gæminu. Það var svo gott veður að ég ákvað að rölta bara niðureftir.  Í dag var tekið á því í hot yoga, en þar er salurinn einfaldlega hitaður upp, síðan er notað gufutæki til að “gufa” upp salinn.  Yogakennarinn var bandarísk, ung kona sem var með þennan fyndna bandaríska hreim. Ég átti í erfiðleikum að vera alvarleg fyrstu mínuturnar en náði að halda mér saman og fara í stellinguna sitjandi hund.  Síðan var eitthvað sem hét stríðsmaðurinn og þar eftir götunum.  Heitin á hverri yogastellingu er nú bara fyndinn en æfingarnar eru mjög góðar, til að liðka líkamann og verða liðugri og styrkjast. Svo svitnar maður heilmikið …. en lyktin á eftir hvern tíma - úff! Sérstaklega þegar er tekið vel á því í einn og hálfan tíma!

Svo virðist sem að World Class í Laugum sé aðalstaðurinn.. ég hætti barasta ekki að sjá “fræga” fólkið svitna á hlaupabrettunum. Vil leggja áherslu á gæsalappirnar í kringum fræga, því let’s face it -  er hægt að tala um frægt fólk þegar maður er hluti af 300.000 þúsund manna þjóð? Svo ef maður hugsar ekki um hvað við erum í raunini lítil þjóð, þá skiptir hinn venjulegi íslendingur sér ekki af “fræga” fólkinu, meira segja ef “fræga” fólkið sé í rauninni Frægt fólk. Íslendingar lappa niður götuna, sjá einhver frægan einstakling ganga framhjá þeim, uppgvöta að þetta var einhver söngvarinn í einhverju bandi útí heimi en halda svo áfram að ganga niður götuna.  Nema auðvitað þegar fræga fólkið sé í rauninni það snobbað að það haldi sig í í hnapp ásamt 9 lífvörðum og hinn venjulegi íslendingur verði einfaldlega að stoppa og athuga, því let’s face it, again, við erum afskaplega forvitin þjóð.

Talandi um þjóð. Umræða á rás 2 í morgun varðandi það að landsflótti hefur aldrei verið meiri í íslandssöguni.  Skil það vel að fólk vilji skapa sér nýtt líf, ný tækifæri fyrir komandi kynslóðir en mér er samt illa við að fólk tali um landið í neikvæðum skilningi, t.d. ,,að koma sér burt af þessu skeri” - hvað er það nú eiginlega? Það eru einstaklingarnir, fólkið, fyrrverandi ríkisstjórn, útrásin sem hefur skapað þetta ástand, ekki landið sjálft.  Sjálf held ég að sameiginlegar minningar þjóðarinnar um núverandi kreppu, muni skapast í framtíðinni og þjappa þjóðinni saman.  Þurfum bara komast í gegnum þetta.

Landsflóttarfólkið muni enn vera íslendingar, það hverfur ekkert. Enginn ætti að skammast sín fyrir það að vera íslendingur þrátt fyrir að við eigum nokkur slæm epli sem þarf að týna úr og henda. Við sjáum að, að á árinu 1960 kunnu Vestur-Íslendingar enn íslensku, vestur-íslendingar sem aldrei höfðu stigið fæti á fallega landið okkar, en litu samt á sig sem íslendinga. Vestur-íslendingar líta enn í dag á sig sem Vestur-Íslendinga og eru afskaplega stoltir af arfleifð sinni. Vona að brottfluttir íslendingar muni einnig verða stoltir af sinni arfleifð.

Það þýðir ekkert annað en að vera jákvæður á ástandið.. annars er lífið svo leiðinlegt..

Jæja, baráttan við freistingarnar halda áfram.. sem og baráttan við heilsuleysi og aukakílóin. Þetta orð er samt hræðilegt. Aukakíló. Pff, ástæða þess að við vinkonurnar erum byrjaðar í ræktinni er meira til að bæta almennt heilsuna, frekar en að reyna missa einhver aukakíló. Markmiðið er að hreyfa sig sem oftast, og ég stíg sko ekki á vigtina - vigtin blekkir.

Fórum í hot-yoga í morgun og það var nú magnað þar sem salurinn er hitaður upp, alveg extra mikið og svo eru gerðar sérstakar yoga æfingar. Skemmtilegur tími þar sem maður náði að svitna heilmikið.  Í byrjun tímans var einhver kona að spjalla við mann, þegar jógakennarinn var byrjaður og bað alla að hætta að spjalla og setjast niður – það gerði hún tvisvar.  Málglaða konan loksins hætti að æfa á sér málbeinin og settist niður, en ekki áður en að hún bað jógakennarann að tala hærra því hún heyrði ekki! Já halló, útaf því að þú varst að tala. Sæll, hvað sumir eru stubid.

Frábær æfing í morgun, þrátt fyrir einhverja málglaðar ljóskur. 

Gott að ég fór í æfingu í morgun, því freistingarnar freistuðu mín seinni partinn. Pitsa og pepsi í matinn.  Ég kenni heimavinnuni um – erfitt að vera dugleg á mörgum stöðum í einu, svo það var skólinn sem fór í fyrsta sæti og heilsan í annað.

Og svo er bara að fara í ræktina á morgun líka til að ná pitsuni af sér…hehe..

Í heilanum brjótast um ótal hugsanir. Maginn á mér sendir iðulega boð til heilans um að hann vilji næringarefni, heilinn hugsar sig um og vill eitthvað flott að borða. Skynsemin tekur inní og ég fæ mér gróft brauð með smá grænu og túnfiskssalati, banana og kristal plús. Maginn minn vill hinsvegar ekki svona hollustu, vill frekar stórann juicy hambó með frönskum á milli, bernaise og stórt glas af gosi. Hmm.. hugsar heilinn… og niðurstaðan er Nei. Febrúar er nefnilega runninn upp og það þýðir átak.

Febrúar mánuður er góður mánuður fyrir eitt, gott og hresst átak. Svolítill tími er liðinn frá hátíðum þar sem maður át eins og svín og hugsaði eins og enginn væri morgundagurinn og kílóin færu bara seinna. Jæja, núna er seinna. Febrúar þýðir líka að það er u.þ.b. 3-4 mánuðir í sumar og eins gott að taka á því ef maður ætlar að vera sætur í sumarkjólnum.

Sumarkjólinn hangir á herðartré inní skáp, blá og rauðköflóttur, vintage skyrtu kjóll sem er afskaplega fallegur og sumarlegur. Það eru verðlaunin fyrir átakið. Eins gott og maður standi sig. Ja, við sjáum til eftir 3 mánuði…

Er það bara ég eða er skrítið að sé komið árið 2010? Nýr áratugur, nýtt ár og ný ævintýri. Margt áhugavert mun gerast á árinu. Helst er ég að vonast eftir því að heyra umtalsvert minna af 7 stafa orðinu sem byrjar á I og endar á E sem ég er komin með grænar bólur af ógeði. Viðbjóður!  En stærsta ævintýrið verður án efa síðasta misserið í HÍ, því núna er ég byrjuð á BA ritgerð og þá er ekki aftur snúið. Að vísu stefni ég á master en það er í Kennó og sama hvað hver segir um að það er núna sami skólinn, þá er það barasta ekki rétt, þrátt fyrir sömu stjórnendur á efstu stigum.

Sit á borðinu mínu á Héraðskjalasafninu á Akureyri, já á  mínu borði. Tel rétt að kalla það, það því alltaf þegar ég kem hingað, sit ég á sama stað, við sama borð og enginn nema starfsmenn á hæðinni. Sem er auðvitað mjög skrítið að það eru engir aðrir gestir því það er bara stuð hérna og aldeilis frábært útsýni! Verð fyrir norðan fram að skólabyrjun í næstu viku og bý á Hótel Mömmu sem er algjör lúxus.

Gleðilegt ár, by the way! Hátíðirnar voru æðislegar og áramótaheitið metnaðarfullt. Stefnt er að, að klára ullarpeysuna mína brúnu á þessu ári. Já, haldiði að ég geti það? … Það eru nú ekki langt í verkslok því það er komin greinilegur bolur fram að ermum og önnur erminn komin uppá prjónana og er nú hálf. SPurning um að flýta huguðum verkslokum í að reyna klára í þessari viku?… mmmm kannski of metnaðarfullt.. en jæja.. skulum segja á þessu misseri. ….hehe…

jæja… stuðið bíður

Brátt koma blessuð jólin, Alma fer að hlakka til. Allir fá þá eitthvað fallegt, í það minnsta kerti og spil.

Vonandi eigiði þið öll gleðileg jól og við sjáumst kát og hress eftir hátíðirnar:)…. Vænti þess að þið borðið öll á ykkur gat, slakið hressilega á og hlakka til að sjá norðlendingana mína eftir jólin;)…..

jólaknús og jólakveðja